Neoosmanizm - to polityka turecka, która ma na cel odbudowę hegemonii tureckiej.

Historia edytuj

Początek neoosmanizmu można przypisać śmierć   Mustafy Kemal Ataturka w 10 listopada 1938 roku. Neoosmanizm wrósł w siłę, gdy kurdyjscy separatyści chcieli niepodległość od Turcji, co oczywiście im się nie spodobało. Oczywiście to było sprzeczne z ideą   republikańską, więc po 1 prezydencie Turcji, zmieniali oni poglądy.

Pierwszą osobą, którą zmieniło Turcję z republikańskiej na neoosmańskiej był   Turgut Özal, który poprawiał relacje z innymi państwami. Powstał w tamtym czasie projekt federacji Turecko-Syryjsko-Irackiej, którzy krytycy określali jako odrodzenie Imperium Osmańskiego. Również po upadku ZSRR, Turcja zyskała nowe opcje strategiczne, m.in poprawa relacji Turcji z Azją Centralną. Nastąpiła wtedy nieoczekiwana śmierć Turguta Özala w 17 kwietnia 1993 roku, co skończyło etap neoosmanizmu.

Póżniej Turcja prowadziła politykę zgodną z teorią Ahmeta Davutoğlu, która chciała poprawić relację z Afryką, z Syrią, Irakiem, Iranem, Rosją (przed 2014). Wkrótce pogorszyło się z relacjami z Syrią, gdy panowała tam dyktatura, oraz w Egiptcie, gdzie obalono pro-tureckiego polityka Muhammada Mursiego. Również   Ruch Gülena przyczynił się do odwrotu skutków neoosmanizmu. Zaprzewano coraz więcej dyplomacji z państwami, a gospodarka i militaria osłabła. Również stosunki z zachodem osłabły, na rzecz Rosji i Iranu.

Symbolika edytuj

Flaga przypomina flagę Turcji

Sposób rysowania edytuj

TBA

Relacje edytuj

Pozytywne edytuj

Neutralne edytuj

  • TBA

Negatywne edytuj

Źródła edytuj

Wikipedia edytuj

Osoby edytuj

YouTube edytuj